زنان پيامبر
در آيهي شريفه «النّبي اولي بالمؤمنين من انفسهم و ازواجه امهاتهم»[1] بهاحترام زنان پيامبر(صلي الله عليه و آله وسلم) تصريح شده است. با اين حال، چرا شيعه عايشه رانكوهش ميكند؟
به چند دليل مفهوم اين آيه شامل عايشه نميگردد و اگر شامل او نيز باشد حضرتعلي(عليه السلام) آنرا دربارهي عايشه رعايت كرده است. اين دليلها عبارت است از:
1 ـ اينكه در آيه از زنان پيامبر به عنوان مادران مؤمنان، آن هم مادر معنوي و روحانينه جسماني ياد شده است. تنها تأثير اين ارتباط و پيوند معنوي مسألهي حفظ احترام وحرمت ازدواج با زنان پيامبر(صلي الله عليه و آله وسلم) بود، چنان كه در آيات همين سوره (احزاب) حكمصريح تحريم ازدواج با آنان، پس از رحلت پيامبر(صلي الله عليه و آله ) آمده است. در غير اين صورت، ازنظر مسألهي ارث و ديگر محرّمات نسبي و سببي كمترين اثري ندارد؛ يعني مسلمانانحق داشتند، با دختران پيامبر ازدواج كنند، در حاليكه هيچكس با دختر مادر خودنميتواند ازدواج كند. همچنين نگاه كردن به همسران پيامبر(صلي الله عليه و آله) براي هيچ كس جزمحارم آنان مجاز نبود.
در حديثي آمده است كه زني به عايشه گفت: اي مادر! عايشه پاسخ داد: من مادر تونيستم، مادر مردان شما هستم. اشاره ميكنيم كه هدف از اين تعبير، حرمت ازدواج استو اين تنها در مورد مردان امت صادق است. با اين حال، همان گونه كه گفتيم جز مسألهيازدواج، موضوع احترام و بزرگداشت نيز مطرح است. از اين رو، زنان مسلمان نيزميتوانستند به عنوان احترام، همسران پيامبر(صلي الله عليه و آله) را مادر خود خطاب كنند. به هميندليل، در عبارتي از «ام سلمه» (يكي ديگر از زنان پيامبر(صلي الله عليه و آله) ) ميخوانيم كه ميگويد:
انا ام الرجال منكم و النساء.
من مادر مردان و زنان شما هستم.[2]
بسم الله الرحمن الرحيم