او در مقدمه کتاب خود «عید الغدیر ملحمة العربیة» مى‏نویسد: اگر سؤال کنند چرا در مورد على شعر سرودى با آنکه تو مسیحى هستى؟ در جواب مى‏گویم: هر یک از ابیات کتاب جواب سؤال توست و هر کدام بیانگر فضلى از فضایل اوست. و على مردى است که همه مسلمین او را به عظمت‏یاد مى‏کنند، و مسیحى‏ها هم او را به بزرگى و زهد تقوى یاد مى‏کنند. و احادیث او را در مجالس خود ذکر مى‏کنند. و من در روى زمین کسى را در مقابل غم و اندوه و ستم ستمگران، با صبرتر از على نیافتم، کل زندگى این مرد مشوب به غصه‏هاى متعدد بود، على علیه السلام از آن روزى که چشم خود را در کعبه باز کرد. تا وقتى که چشمش را در مسجد بست، درگیر با مشکلات و مصائب بود و ......ولى در برابر همه آنها صبر کرد.